The Gathered Square

Braga'da bir hostel mutfağında, Osaka'dan bir adamla Lyon'dan bir kadın aralarında hiçbir fiil paylaşmadılar. Adam bir kağıt peçeteyi bir şerit koparıp kare haline getirdi, köşeden köşeye katladı ve acele etmeden çalıştı. Kadın iki kez izledi, kendi peçetesini aldı ve hareket hareket onunla eşleşti. Konuşmanın tamamı buydu ve bu, bir saatin büyük bölümü boyunca sürdü.

Adamın yaptığı ilk şey, turnadan önce, boynu ya da kanadı olan herhangi bir şeyden önce, Gathered Square idi: dört köşe tek bir noktada buluşacak şekilde aşağı çekilmiş, masanın üzerinde bir çadır gibi durabilen küçük, sert bir baklava dilimi.

Kimse onu imzalamadı. Desen gelenekseldir ve tasarımcısı güvenebileceğimiz hiçbir yerde kayıtlı değildir; katlamayı yazıya dökmek kimsenin aklına gelmeden çok önce dolaşımdaydı. Yoshizawa ve Randlett yirminci yüzyılda origamiye ortak bir gösterim kazandırdıklarında, bu şekil zaten varsayılan başlangıç noktasıydı — kare tabanların atası, turnanın, zambağın ve kurbağanın hepsinin içinden geçtiği kapı. Öğretmenler bu şekle başvurur çünkü el aynı anda iki şeyi öğrenir: kağıdın köşegenleri olduğunu ve düz bir yaprağın toplanmaya ikna edilebileceğini.

Sayfanın Sana Gösteremediği Kısım

Yayınladıklarımızın çoğu hareket eder. Bu aile hareket etmez, en azından bir menteşenin hareket ettiği gibi değil. Gathered Square rijit-katlanabilir değildir: açık yapraktan ayakta duran baklava dilimine geçmek için, kağıdın yol boyunca kavis çizmesi gerekir, düz hale gelip yerleşmeden önce katlar arasındaki bölgelerde eğrilir. Yüzeyler levha değildir. Kısa bir süreliğine zardır.

Bunun pratik bir sonucu var. Kağıt geçiş sırasında eğildiği için, ne kadar yükseldiğini ya da hangi açıklıktan geçtiğini ölçmedik — bu rakamlar burada kurgu olurdu, bu yüzden yoklar. Bunun yerine bu girdi çizilmiştir: numaralandırılmış adımlar, bir seferde bir kat, bir elin masanın karşısındaki başka bir elden öğreneceği şekilde.

Bu sınırlamanın içinde dürüst bir şey var. Katlama her zaman simülasyonla değil, gösterimle aktarılmıştır ve diyagram hareketli bir görüntüden çok daha yakındır bu mirasa.

Dokuz Nokta, On Altı Çizgi

Kat deseni akılda tutulacak kadar küçüktür. On altı kat. Dokuz köşe noktası, bunlardan tam olarak biri iç kısımda oturur — dört köşenin buluşmaya razı olduğu nokta. Sınır boyunca sekiz kenar; içeride ise beş dağ ve üç vadi vardır, bu atamayı diziciimiz çözdü ve sonra denetledi.

İçindeki her açı, kenardan kenara, istisnasız 45°'dir; denetim aralığının her iki ucunda da düz sonuç verdi. O tek iç köşe noktası Kawasaki koşulunu ve Maekawa'nın sayımını birlikte karşılar, bu da başka bir deyişle, kendisinden istendiğinde şeyin düz yattığı anlamına gelir. Beş denetimimizin tümü geçti ve hiçbiri katlamayı ilginç kılan şey değil.

Onu ilginç kılan şey, bu kadar ekonomik bir şeklin — bir iç nokta, on altı çizgi, tekrarlanan bir açı — bütün bir zanaatın ortak dil bilgisi haline gelmiş olmasıdır.

Desen kamu malıdır; bizim yaptığımız şey bu sayfa, onun ölçümleri, çizimleri, şarkısı ve kaydıdır.

İki peçete, paylaşılan bir dil yok, ve saatin sonunda ikisi de ayakta duruyordu.