Yoshimura deseni · düz-katlanabilirliği doğrulandı
The Shared Root
Bu aile katı katlanabilir değil — kâğıt yol boyunca bükülmek zorunda, o yüzden gösterilecek sürekli bir 3B hareket yok. Adım diyagramı dürüst yol, ve bütün origami kitaplarının yolu.
Diyagram sayfasını aç →Nasıl katlanır
- Kılavuz sayfasını %100 oranında yazdır ve dış kenarı boyunca temiz bir şekilde kes
- Katlamaya başlamadan önce, 39 dağ ve 21 vadi çizgisinin her birini bir cetvel ve mürekkebi bitmiş bir tükenmez kalemle çizerek kat izi oluştur
- Önce turuncu dağ kırışıklıklarını akordeon şeklinde katla, kılavuz üzerinde şerit şerit ilerleyerek
- Kapalı şeridi mavi kesikli vadi çizgileri boyunca katla, her birinde yönü değiştirerek
- Sayfayı düz aç ve baskılı rengine ters düşen her kırışıklığı ters çevir
- Kâğıt katına iyice otursun diye deseni birkaç kez daha aç kapa.
Toplamadan önce her çizgiyi tek tek katlamak işin tamamı. Kâğıt hatırlar.
Aşağıdaki hikâyenin kendisi — sentetik sesle, bu katlamanın kendi müziği üstünde okundu.
Bir alüminyum kutu bir ayakkabının altına girer ve yanları gürültüye dönüşerek çökmez. Elmaslara dönüşerek çöker — sıra sıra, eğik, kenar kenara birleşerek, sanki metal önce bir çizime danışmış gibi. Bu şekli sen seçmedin. Kutu da seçmedi.
Bir kağıt yaprağını bir tüp haline getirip boyuna sıkıştır, aynı cevabı alırsın, sadece daha yumuşak. Buna Yoshimura pattern adlı katlama denir ve ilginç yanlarından biri, var olması için kimsenin onu icat etmek zorunda kalmamış olmasıdır.
Sıkışmanın çoktan bildiği şey
1955'te Yoshinobu Yoshimura, silindirik kabukların burkulma davranışını tarif etti: eksenel yük altında, ince bir tüp rastgele bozulmaz, tekrar eden bir eğik elmas örgüsüne yerleşir. Desen, mühendislik literatüründe onun adını aldı. Kağıtta ise daha eskidir ve daha sessizdir — sahibi olmayan geleneksel bir katlama, atölyelerde, abajurlarda, bir kağıt torbanın pileli eteğinde ortaya çıkan, elden ele imzasız dolaşan türden.
Dolayısıyla buradaki atıf hem dürüst hem de biraz alışılmadıktır. Tasarım kimseye ait değildir. Gelenekseldir ve kamu malıdır, kağıt tarafından, metal tarafından ve bir şişeye basmış olan herkes tarafından bağımsız biçimde bulunmuştur. Foldsong'un bu sayfaya katkısı, ölçüm, çizilmiş adımlar, eşlik eden yazı ve müziktir.
Desenin kökeninin pratik bir sonucu vardır. Kırışım çizgileri boyunca menteşelenmiş panellerden değil, eğilen bir yüzeyden gelir. Bu aile, katları etrafında dönen sert plakalar kümesi olarak katlanamaz; katlama kapanırken çizgiler arasındaki kağıdın kıvrılması gerekir. Sayfanın hareketli bir model yerine elle çalışılan diyagramlar taşımasının nedeni budur — sert panellerden oluşan bir simülasyon basitçe kilitlenir ve parmaklarının ne yaptığı konusunda yalan söylemiş olur.
Ölçülen yaprak
Ölçtüğümüz yaprak, 33 köşe üzerinde 80 kırışım taşıyor, bunlardan 15'i kenardan uzak, iç kısımda yer alıyor. Atama 39 dağ, 21 vadi ve 20 sınır olarak dağılıyor. 15 iç noktanın tamamı düz-katlanabilirlik koşulunu sağlıyor, Kawasaki ve Maekawa'ya karşı kontrol edildi; kalan kontroller sorunsuz geçti ve asıl hikâye bunlar değil.
Katlamanın karakteri iki açıda yaşıyor: 58° ve 64°. Bu iki değer arasında tüm elmas alanı belirleniyor — hücrelerin ne kadar dik durduğu, sıraların ne kadar keskin eğildiği, tüp sıkıca kapatıldığında ne kadar çevrenin kaybolduğu. Oran kontrolümüz 58,0°'den 64,0°'ye kadar çalıştı, dar bir bant, ve dar olması asıl mesele. Açıları birbirinden uzaklaştır, örgü iç içe geçmeyi bırakır; elmaslar istiflenmek yerine çekişmeye başlar.
Katlandığında yaprak bir modelden çok bir malzeme gibi davranır. Silindir olmak ister. Serbest bırakıldığında kısmen geri açılır, kesildiği tüpün anısını taşıyarak — bu tam olarak Yoshimura'nın, bir şey yaparken değil, bir bozulmayı incelerken üzerine yazdığı davranıştır.
Geri dönüşüm kutusundaki her ezilmiş kutu, kimsenin sahip olmadığı bir katlamanın kopyasıdır.